W czasach staropolskich na każdym z przedmieść istniał szpital (przytułek):
* na przedmieściu gdańskim szpital św. Ducha przy kościele i klasztorze karmelitów (1448) z fundacji patrycjatu bydgoskiego
* na przedmieściu kujawskim szpital przy kościele św. Stanisława i klasztorze bernardynów.
* na przedmieściu poznańskim szpital z kaplicą św. Krzyża przy kościele św. Trójcy
Podobnie było w Fordonie, gdzie istniał szpital przy parafii.
Pierwszy szpital miejski urządzono w 1833r. przy ul. Gdańskiej 4, w dawnym klasztorze sióstr klarysek. W 1898r. otwarto staraniem Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a'Paulo miejski szpital dziecięcy przy ul. św. Floriana, ufundowany przez hrabinę Potulicką i doktora Jurasza (obecnie szpital chorób zakaźnych przy ul. Floriana).
W 1885r. powstał drugi szpital miejski zwany Szpitalem Diakonisek im. Giese-Rafalskiej, która ufundowała budynek (dzisiaj siedziba Kujawsko-Pomorskiego Centrum Pulmonologii ul. Seminaryjna).
W 1903r. powstało Pogotowia Ratunkowe w Bydgoszczy.
W latach 1904-1905 staraniem Centralnego Niemieckiego Komitetu dla Budowy Zakładów Przeciwgruźliczych powstało w Smukale-Opławcu wśród żywicznych lasów sosnowych sanatorium przeciwgruźlicze (obecnie nadal spełnia tę funkcję, należy do Kujawsko-Pomorskiego Centrum Pulmunologii). Po wojnie pod zarządem dr Meysnera sanatorium stało się pokazowym obiektem służby zdrowia województwa pomorskiego, często odwiedzanym przez wysokich przedstawicieli administracji państwowej a nawet gości zagranicznych (w marcu 1946 r. zakład wizytowali
lekarze z Moskwy). Odbywały się tu zjazdy wojewódzkie i krajowe lekarzy, farmaceutów, dezynfektorów, dyrektorów sanatoriów przeciwgruźliczych, a nawet ... Zarządu Głównego Związku Dziennikarzy RP.
W latach międzywojennych (1928-1938) zbudowano wielki szpital miejski na Bielawkach (dzisiaj szpital uniwersytecki). W grudniu 1937r. przeprowadzono szpital miejski z klasztoru klarysek (dzisiaj Muzeum Okręgowe) do niewykończonego jeszcze w pełni obiektu.
W 1933 otwarto Szpital Powiatowy przy ul. Karola Chodkiewicza (dzisiaj dziecięcy).
Po wojnie nadal rozbudowywano infrastrukturę ochrony zdrowia, gdyż potrzeby były ogromne:
w 1945 zlokalizowanie w dawnym szpitalu powiatowym szpitala dziecięcego
w 1951-52 kapitalny remont i rozbudowa szpitala na Bielawkach i dziecięcego
w 1953-59 budowa drugiego szpitala miejskiego na Kapuściskach
w 1962 budowa wojewódzkiej i miejskiej przychodni sportowo-lekarskiej
w 1963 budowa przychodni rejonowej na os. Leśnym
w 1968 budowa woj. stacji Pogotowia Ratunkowego i Woj Stacji Krwiodawstwa
w 1970 budowa przychodni rejonowej na Błoniu
w 1971 budowa przychodni rejonowej na Miedzyniu
w 1973 budowa przychodni rejonowej na Kapuściskach
w 1974-80 budowa Szpitala Wojewódzkiego im. dr Jana Biziela
w 1974-85 budowa Okręgowego Szpitala Wojskowego
w 1990 ustanowiono hospicjum w Bydgoszczy przy parafii Św. Polskich Braci Męczenników (jedno z pierwszych w kraju)
w 1994 rozpoczęło działalność Regionalne Centrum Onkologii w Bydgoszczy - Fordonie
w 1996 otwarto Dom Sue Ryder z Oddziałem Opieki Paliatywnej
Od początku lat 70-tych w Bydgoszczy trwały starania o lokalizację wyższej uczelni medycznej kształcącej kadry dla rozbudowujących się placówek. W 1971/72r. powstał Zespół Nauczania Klinicznego, a w 1975r. utworzono filię Akademii Medycznej w Gdańsku.
Z momentem powołania filii AM w Bydgoszczy uruchomiono 22 klinik i zakładów.
(18 w szpitalu im. Jurasza, 1 w szpitalu gruźliczym, 1 w szpitalu dziecięcym, 1
w szpitalu dermatologicznym, 1 w szpitalu obserwacyjno-zakaźnym).
W 1985r. powołano Państwowy Szpital Kliniczny AM im. dr Antoniego Jurasza na bazie szpitala miejskiego. Obiekt wyremontowano i rozbudowano. W 2001 roku oddano do użytku nowy 11-piętrowy gmach szpitala klinicznego.
25 I 2005 r. Szpital Kliniczny zmienił nazwę na Szpital Uniwersytecki im. dr. Antoniego Jurasza w Bydgoszczy.
W latach 90 powstało kilkadziesiąt niepublicznych przychodni i ośrodków zdrowia, co znacznie ułatwiło powszechny dostęp do służby zdrowia.
|
02:38 
18:51
