|
Zwane także Puszczą Tucholską lub
Pomorską stanowią ogromny obszar ok. 2610 km2. Bory
utrzymały się na najuboższych siedliskach nie nadających się na
uprawy rolne. Ubogie piaszczyste gleby na sandrach, niewłaściwa
gospodarka leśna w czasie zaborów, odwadnianie terenów
spowodowało, ze obecnie siedliska borowe zajmują aż 98%
powierzchni.
Sporo jest jezior rynnowych, oczek
wodnych, a także zalewów (Koronowski, Żurski). W lasach
występuje wiele reliktów roślinności z okresu borealnego. W
Borach Tucholskich utworzono kilkadziesiąt rezerwatów
przyrody, kilka Parków Krajobrazowych, a także Park Narodowy
„Bory Tucholskie”.
Park Narodowy Borów Tucholskich
wraz z otuliną, obszary parków krajobrazowych: Zaborskiego i
Wdzydzkiego (województwo pomorskie) oraz Tucholskiego i
Wdeckiego zostaną w bliskiej przyszłości światowym Rezerwatem
Biosfery. Dotychczas w Polsce powołano 7 rezerwatów
biosfery. Są to: Babiogórski Park Narodowy, Białowieski Park
Narodowy, Słowiński Park Narodowy, Karkonosze, Tatry, Karpaty
Wschodnie i Jezioro Łuknajno.
 
Bory Tucholskie swą dzisiejszą rzeźbą
terenu zawdzięczają ostatniemu zlodowaceniu bałtyckiemu. W tym
czasie u czoła lodowca tworzyły się pagóry moren czołowych,
a na ich przedpolu powstawały rozległe sandry - równiny
piaszczyste usypane przez wody roztopowe wypływające spod
topniejących lodów. Dzisiejszy zasięg lasów obejmuje
w przybliżeniu zasięg terenów sandrowych. Sandr Borów
Tucholskich – największy powierzchniowo w Polsce - wzdłuż doliny
Brdy dochodzi aż do granic Bydgoszczy obejmując północno-zachodnie
dzielnice miasta. Niektóre z nich nazwami wskazują na
charakter podłoża np osiedle „Piaski”.
Charakterystyczną cechą równin
sandrowych są rynny polodowcowe zachowane dzięki wypełnieniu lodem
obniżeń. Jeden ze szlaków rynnowych wykorzystuje rzeka Brda.
Powierzchnię sandrową urozmaicają
również liczne wytopiska, czyli zagłębia powstałe po
wytopionym martwym lodzie. W czasie topienia lodowiec rozpadł się
na wiele brył lodowych, które wypełniając liczne
nierówności terenu, zostały przysypane utworami sandrowymi.
Z czasem, po ociepleniu się klimatu, wytopiły się i w ten sposób
powstało wiele stosunkowo płytkich, bezdopływowych zagłębień.
W dolinie Brdy wykształciło się
wiele poziomów terasowych. W licznych miejscach są one
rozczłonkowane na wyspy zakolowe, świadczące o dużej aktywności
rzeki. Krawędzie nadal podlegają ciągłym procesom erozyjnym,
prowadzących do powstania licznych dolinek bocznych.
Rzeka Brda jest jedną z
najważniejszych rzek odwadniających obszar Borów
Tucholskich.
Charakteryzuje się:
-bardzo wyrównanymi stanami i
przepływami wód w ciągu roku
-dużym udziałem szaty leśnej oraz
naturalnych zbiorników w obrębie dorzecza (przepływa przez
72 jeziora)
-dogodnymi warunkami dla turystyki
kajakowej (ranga międzynarodowa)
-dużymi spadkami oraz dobrze
wykształconymi dolinami, wcinającymi się w otaczające podłoże
sandrowe do 10 metrów i głębiej
-wyjątkowe walory krajobrazowe.
Szczególnie interesujący jest odcinek do ujścia Bielskiej
Strugi do miejscowości Piła Młyn. Rzeka płynie tu w pięknej
dolinie, obramowanej wysokopiennym starodrzewem lasów
liściastych. Atrakcyjność turystyczną podnoszą liczne bystrza i
meandry.

Chociaż lasów bydgoskich nie
zalicza się zwykle bezpośrednio do Borów Tucholskich, to
kompleksy na północ i zachód od miasta, łączą się
z nimi wzdłuż doliny Brdy.
Obejmują Północny Pas
Rekreacyjny Bydgoszczy od Osowej Góry po Fordon. Na skłonach
pradoliny znajdują się oazy liściastych grądów, buczyn,
dąbrów. Z kolei na Jachcicach na dawnym poligonie panuje bór
suchy, jakiego nie ma w innych stronach. W pobliżu Smukały las
różnicuje się. Na bogatszych siedliskach rosną drzewa
liściaste.
Rozległe obszary leśne nadleśnictwa
Żołędowo, Różanna i Zamrzenica na północ od
Bydgoszczy przechodzą stopniowo w południowe obszary Borów
Tucholskich otaczające jezioro Koronowskie.
Nie ma tu dużych wydm
charakterystycznych dla Puszczy Bydgoskiej, natomiast sporo jest
śródleśnych drobnych jezior i lobeliowych oczek wodnych o
krystalicznie czystej wodzie. Malowniczości krajobrazu dodaje
fantastycznie rozczłonkowane jezioro Koronowskie ze schodzącymi
zewsząd niemal do wody drzewami.
Ciekawe miejsca w lasach:
Rezerwat Augustowo
tamy i zalewy na Brdzie
jeziora i oczka wodne
zalew Koronowski i jeziora rynnowe
pruski poligon Jachcice
stara trasa kolejki wąskotorowej do Koronowa
obszary wojskowe Osowa Góra
Uroczysko Piekiełko
W obszarach leśnych leżących dalej na północ od Bydgoszczy we właściwym kompleksie Torów Tucholskich znajduje się bardzo wiele interesujących miejsc, rezerwatów, których nie sposób wymieniać przy tej okazji. Park Narodowy, 5 Parków Krajobrazowych, kilkadziesiąt rezerwatów przyrody, setki pomników przyrody, liczne ścieżki przyrodnicze (najpopularniejsze to: "Woziwoda" i "Jelenia Wyspa") świadczy o atrakcyjności tego obszaru. Obszar ten stanowi naturalne zaplecze turystyczne dla Bydgoszczy, od dawna doceniany przez mieszkańców.
Wśród licznych rezerwatów warto wymienić najczystsze jezioro w regionie w całości objęte ochroną.
Jezioro Piaseczno (159 ha), rezerwat utworzony w 2001r. w gminę Osie. Otoczone borami jezioro jest skutecznie izolowane od wszelkich źródeł zanieczyszczeń pochodzenia antropogenicznego. W efekcie jego wody są wyjątkowo przezroczyste (I klasa, jedno z dwóch jezior w regionie), a nie jest to jezioro lobeliowe. Rezerwat jest obiektem tym bardziej cennym, że na jego terenie znalazły się różne zbiorowiska roślinne - szuwarowe, torfowiskowe i leśne - bezpośrednio związane z wodami jeziora, w skład których wchodzą gatunki roślin chronionych, rzadkich i ustępujących.
|