Pomysł aglomeracji bydgosko-toruńskiej sięga 1973 roku. Zwana skrótowo AB-T
miała być jedną z 9 ukształtowanych aglomeracji miejskich w Polsce.
Powołano zespół złożony z Miejskich pracowni Urbanistycznych Bydgoszczy i
Torunia, który opracował założenia rozwoju aglomeracji oraz założenia rozwoju
obu miast węzłowych.
Zgodnie z założeniami strategicznymi planu krajowego i tendencjami władz
polityczno-gospodarczych regionu jako podstawę przyjęto założenie
systematycznego zwiększania dynamiki rozwojowej aglomeracji jako całości, przy
równoczesnej silnej koncentracji osadnictwa w obszarach węzłowych. Zakładano w
planie zwiększenie do 1990r. ludności aglomeracji o 46%, z tego w Bydgoszczy o
54%.
Najważniejszym przedsięwzięciem w Bydgoszczy związanym ściśle z projektem AB-T
była budowa Nowego Fordonu, który miał stać się lokalnym subcentrum elementem
zbliżającym oba miasta oraz miejsce intensywnego osadnictwa powiększającym
potencjał aglomeracji. Lokalizację subcentrum w Fordonie wzmacniało wiele zalet
tej lokalizacji: przede wszystkim:
- położenie w najbardziej atrakcyjnym punkcie węzła hydrograficznego Wisły
- położenie w sąsiedztwie węzła drogi ekspresowej Gdańsk-Bydgoszcz-Poznań-
Wrocław (miała przebiegać z Osielska do Żółwina koło Rometu)
- sąsiedztwo miasteczka studenckiego (ATR) i centrum zdrowia (Szpital Onkologiczny)
- Bezpośrednie sąsiedztwo obszarów o dużych walorach krajobrazowych i atrakcyjności geomorfologicznej
- zwiększenie swobody wyboru miejsc pracy z uwagi na zmniejszenie odległości do centrum Torunia, dzielnic przemysłowych Bydgoszczy i industrializowanego Solca Kujawskiego
Kierunkowy rozwój aglomeracji maił przebiegać na 3 kierunkach: soleckim, chełmińskim i świeckim. Toruń maił również rozwijać się w kierunku wschodnim, a Bydgoszcz północnym (Osielsko). W strefie miedzy Bydgoszczą, a Toruniem wyróżniono 2 strefy o zróżnicowanych predyspozycjach przestrzennych:
- strefa dolinna obejmująca 55% obszaru planistycznego aglomeracji położona
poniżej skarpy: Czarnowo-Skłudzewo-Bierzgłowo. Przeznaczono dla niej funkcje
wypoczynkowo-rekreacyjne, rozwoju linii komunikacyjnych i stref zabudowy
jednorodzinnej.
- strefa wysoczyzn ze względu na udział gleb wysokich klas przeznaczono na
strefy budownictwa wielorodzinnego o wysokiej intensywności użytkowania w
atrakcyjnych krajobrazowo strefach przykrawędziowych.
Po lewej stronie Wisły zamierzano rozwijać Solec Kujawski jako centrum przemysłu wodochłonnego. Dawało to szansę na zlokalizowanie w Solcu wielkiej inwestycji przemysłu chemicznego lub pokrewnych.
Rzeczywistość poszła jednak swoim torem.
Zespół fordoński rzeczywiście był pierwszym ogniwem aglomeracji. Z drugiej
strony tam były najatrakcyjniejsze i najłatwiej dostępne tereny dla Bydgoszczy.
Toruń rozwijał wschodnie osiedla: Rubinkowo i Skarpę. Bydgoszcz natomiast po
realizacji do 2000r. 160-tysięcznego osiedla fordońskiego miała zbudować kolejne osiedle w Osielsku. Dopiero po zabudowaniu najbliższych i najdogodniejszych terenów miały ruszyć prace na terenach miedzy Bydgoszczą, a Toruniem.
Po krachu gospodarczym w 1981r., plany odłożono na półki. AB-T pozostała w planach strategicznych. Dopiero utworzenie województwa kujawsko-pomorskiego w
1999r. przy zachowaniu podziału władzy, przywróciła pomysł budowy aglomeracji.
Ustawową racją stanu i spoiwem tego województwa była integracja Bydgoszczy i Torunia. Miasta te funkcjonując we wspólnym województwie, obdzielone instytucjami nie mogły przynajmniej w planach - rozwijać się w oderwaniu od siebie.
Samodzielne funkcjonowanie było możliwe jedynie przy oddzieleniu miast granicami regionów.
|
02:41 
18:48
